SUFFER MOTION SICKNESS

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อยากไปอัมพวา กับใครคนนึง เมื่อนานมากแล้ว..

อยากไปปาย กับใครคนนึง เมื่อหนาวนี้กำลังจะมาถึง..

อยากไปพะงัน กับใครคนนึง เมื่ออยากจะพารักไปพักร้อน..

อยากไปทิเบต กับใครคนนึง เมื่อเศรษฐกิจของเราดีขึ้น..

อยากมีชีวิตอยู่ กับใครคนนึง เพื่อทำให้เราหายงี่เง่า..

อยากทำอะไรหลายๆอย่าง เพื่อให้เราสบายใจ และใครคนนึงมีความสุข..

 

แต่คงเหลือแค่ตัวคนเดียว

เมื่อไม่มีใครคนนึง(คนนั้น)อยู่ข้างๆอีกต่อไป...

 

 

 

 

 

 

ชื่อนั้นสำคัญไฉน??

 

ตอนนี้ถึงแม้ชีวิตจะเรื่อยเปื่อย ไร้หลักแหล่ง

ไม่มีอะไรหรูหรา หวือหวา

แต่ก็นับว่าเป็นชีวิตที่มีความสุขดีอยู่ในระดับหนึ่ง

เป็นระดับที่พอทำให้ยิ้มได้กับเรื่องราวเล็กน้อยบนโลกกลมๆใบใหญ่ๆใบนี้

แต่กว่าจะผ่านพ้นวิกฤติวัยกลางคนมาได้จนถึงจุดนี้ก็เล่นเอาแทบแย่ไปเหมือนกัน

ทั้งกับตัวเอง และคนรอบข้าง

 

ขอโทษไว้ ณ ตรงนี้เลยแล้วกัน

ขอโทษกับความงี่เง่า งอแงของเราที่มีต่อคนอื่นๆในชีวิตเรา

อยากให้รู้ว่าเราเสียใจจริงจังกับเรื่องที่ผ่านมา

 

ตอนนี้ทุกอย่างกำลังเข้าที่ เข้าทางของมันแล้ว

เริ่มเข้าใจความคิด ความรู้สึก ชีวิต ของทั้งตัวเอง และคนรอบข้างมากขึ้น

แต่อาจจะยังไม่ได้ตรัสรู้ไปหมดซะทีเดียว ก็คงต้องใช้เวลา ค่อยๆเป็นไป

 

"ขอบคุณสำหรับทุกๆความห่วงใย และความรักที่ทำให้เรารู้สึกว่าไม่ได้มีแค่เราที่ยืนอยู่คนเดียว"

 

"รักพวกแกนะ จุ๊บส์ๆ"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ณ ช่วงเวลานี้

อยากให้มีแค่แก กับ ฉัน

และช่วงเวลาที่ผ่านพ้นมา

 

ฉันเป็นแค่คนที่มีความรักแบบงี่เง่า

ส่วนแกก็เป็นแค่คนที่มองว่าการแสดงความรักของฉันเป็นเรื่องงี่เง่า

แต่น่าแปลก ตรงที่แกไม่เคยคิดจิงจังสักทีว่าความรักของฉันมันงี่เง่า

 

แค่อยากกลับไปมีช่วงเวลาดีๆ

ช่วงเวลาที่การเอาใจใส่ แสดงออกอย่างออกนอกหน้า

ช่วงเวลาที่แกอยากเจอฉัน

ช่วงเวลาที่ความรักของเรายังน่าตื่นเต้น และน่าสนใจ

ช่วงเวลาที่แกเคยคิดว่าฉันน่า(จะ)รักได้อย่างมีความสุข

ถึงแม้ช่วงเวลานั้นจะผ่านพ้นไปแล้ว แต่น่าแปลก ตรงที่ฉันยังคงรุ้สึกถึงความรักของแกได้อยู่เสมอ

 

ความรักของเรามีแต่เรื่องน่าแปลกใจอยู่เสมอ

 

แกบอกว่าฉันชอบทำเรื่องง่ายๆ ให้กลายเป็นเรื่องยาก 55+

ชอบมานั่งคิดเรื่องราวไร้สาระ โดยไม่ไตร่ถามให้ชัดเจน คิดผิดประเด็นอยู่เรื่อย 55+

 

ฉันอยากจะบอกแกว่าเหตุผลทั้งหลาย ทั้งปวง ของความงี่เง่าของฉันมีไม่กี่อย่างหรอก 55+

อย่างแรกเลยก็คงเป็นเพราะความงี่เง่าของฉันนี่แหละ

ส่วนอย่างที่ 2 ก็คงเป็นเพราะความน่ารักของแกเอง 55+ (ซึ่งอันหลังนี่ฉันไม่ผิดนะเฟ้ย อิอิ)

พูดแล้วเขิลล์อายมากมาย

 

วันนี้อากาศดี อารมณ์ก็เลยดีตาม ก็แค่อยากจะเขียนอะไร อะไร ที่คิดว่าจะทำให้ความรู้สึกตอนนี้ดีขึ้นไปอีก

 

 

 

 

"เสียใจกับการสูญเสียคนสำคัญ ของพี่ที่รัก และเคารพ" เป็นห่วงจิงจังอ่ะ